vmario na jabber.gda.pl

Alef

Bet

Gimel

Dalet

He

Waw


Zain

Chet

Tet

Jod

Kaf

Lamed

Mem

Nun

Samek

Ain

Pe

Sade

Qof

Resz

Szin

Taw

Niewiastę dzielną kto znajdzie?
    Jej wartość przewyższa perły.
Serce małżonka jej ufa,
    na zyskach mu nie zbywa;
nie czyni mu źle, ale dobrze
    przez wszystkie dni jego życia.
O wełnę i len się stara,
    pracuje starannie rękami.
Podobnie jak okręt kupiecki
    żywność sprowadza z daleka.
Wstaje, gdy jeszcze jest noc
    i żywność rozdziela domowi,
        a obowiązki swoim dziewczętom.
Bada rolę i kupuje ją,
    z zarobku swych rąk zasadza winnicę.
Przepasuje mocą swe biodra,
    umacnia swoje ramiona.
Widzi bogaty plon swojej pracy:
    jej lampa wśród nocy nie gaśnie.
Swe ręce wyciąga po kądziel,
    jej palce chwytają wrzeciono.
Otwiera dłoń ubogiemu,
    do nędzarza wyciąga swe ręce.
Dla domu nie boi się śniegu,
    bo cały dom odziany jest w szkarłat.
Sporządza sobie przykrycie,
    jej suknia z bisioru i purpury.
W bramie jej mąż szanowany,
    gdy wśród starszych swej ziemi zasiądzie.
Len wyrabia i sprzedaje,
    pasy dostarcza kupcowi.
Strojem jej siła i godność,
    do dnia się przyszłego uśmiecha.
Otwiera usta z mądrością,
    na języku jej miła nauka.
Bada bieg spraw domowych,
    nie jada chleba lenistwa.
Powstają synowie, aby ją wysławiać,
    i mąż jej, by ją uwielbiać:
«Wiele córek zdolnie pracuje,
    lecz ty przewyższasz wszystkie».
Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno:
    chwalić należy niewiastę, co boi się Pana.
Uznajcie owoce jej rąk,
    niech w bramie sławią jej czyny.

Prz 31, 10–31