vmario na jabber.gda.pl

* * *

Wobec przeciwnika, który jest o tyle potężniejszy i o tyle bardziej przemyślny, jedyną strategią może być prawda.

Jacek Dukaj, „Extensa”

A jakie to wszystko ma znaczenie? — szepnęła. — Żeby tylko żył; jakikolwiek. Myślisz, że zawahałabym się choćby przez sekundę? Myślisz, że robiłoby mi to jakąś różnicę? Że jest taka granica, po której mówisz już sobie: „A nie, dziękuję, to już wolę, żeby nie żył”? — Zaciskała palce i przyciągała moją głowę, aż złożyłem ją na jej kolanach. Pochylała się teraz nade mną, niewygodnie klęczącym, obolałym, szepcąc mi do ucha: — Nie ma takiej granicy. Nie ma takiej granicy. Nie ma takiej granicy. Nie ma takiej granicy. Nie ma takiej granicy.

Jacek Dukaj, „Extensa”

Często wolę czytać komentarze

Zauważyłem u siebie z pozoru dziwną tendencję: przeglądając blogi i serwisy z newsami często tylko rzucam okiem na post lub artykuł, a skupiam się na komentarzach. Oczywiście mówię tu o serwisach, gdzie komentarze są jeszcze w miarę rzeczowe, ale i tak z pozoru wydaje się to bezsensowne, bo w przypadku głównego tekstu ktoś przecież usiadł, przejrzał źródła, napisał kilka…kilkanaście przemyślanych akapitów i je opublikował, a komentarze na ogół powstają ad hoc, na dodatek czytane w oderwaniu od artykułu, do którego się odnoszą, powinny być raczej niejasne i mniej wartościowe.

Pozory jednak mylą i po chwili zastanowienia przychodzi do głowy całkiem sporo argumentów przemawiających za moim podejściem.

Czytaj dalej »

Dystrykt 9

O filmie „Dystrykt 9” słyszał już chyba każdy, gdyż jest on dosyć nachalnie reklamowany. Trailer jest bardzo zachęcający — dramat science-fiction, stylizowany na film dokumentalny, produkcji Petera Jacksona (reżyserem jest Neill Blomkamp, ale czy ktokolwiek wcześniej o nim słyszał?) z akcją w RPA. W rzeczy samej, forma jest dosyć nowatorska jak na film o Obcych. Zresztą pomysł na fabułę też jest nieszablonowy. Tym razem to nie my jesteśmy jesteśmy biednymi zagubionymi owieczkami. Obywa się też bez fanfar oraz ochów i achów podczas Kontaktu.

Wbrew huraoptymistycznym opiniom nie byłbym skłonny mówić o wielkim przełomie w kinie s-f — mięso tradycyjnie lata, aż powietrze furczy, broń Obcych robi z nas miazgę, główny bohater jest ścigany przez Zły, Bogaty, Bezduszny i Żądny Władzy Szwarccharakter™, a w fabule znajdziemy trochę braków i nieścisłości. Ale to nie oznacza rozczarowania. „Dystrykt 9” rzeczywiście wprowadza nowe, ciekawe spojrzenie zarówno na fabułę, jak i na formę, i jest wart obejrzenia.

Uwaga! Spojlery!

Czytaj dalej »

W obronie żarówek i Internet Explorera

W związku z niedawno wprowadzonym zakazem sprzedaży śmiercionośnych (bardziej niż papierosy czy tzw. „dopalacze”, bo te wciąż można sprzedawać) stuwatowych żarówek „Fakt” pisał o „bolszewickim terrorze ekologów”. Moje prywatne piekło zamarzło wtedy po raz pierwszy od wieków, bo nie tylko pochwaliłem ten brukowiec za ułańską fantazję, ale i przyznałem po części rację artykułowi zrównującemu z ziemią świetlówki.

Fenomen eschatologiczno-meteorologiczny powtórzył się parę dni temu, oto bowiem znów oburzyłem się na Unię Europejską i ze zdziwieniem (żeby nie użyć staropolskiego „z pewną taką nieśmiałością”) stanąłem w obronie Microsoftu, a w szczególności jego prawa do sprzedawania ludziom funkcjonalnych produktów.

Czytaj dalej »

9

9 września 2009 o godzinie 9:00 wieczorem skusiłem się na film zatytułowany „9”. Dotąd jakoś nie miałem czasu spisać swoich wrażeń, ale najwyższa pora coś naskrobać.

„9” jest animacją prezentującą postapokaliptyczną wizję świata… bla, bla, bla… Taka właśnie gadka zachęciła mnie do wybrania się do kina. Film dozwolony od lat 12, więc liczyłem na jakąś mroczniejszą atmosferę, dylematy moralne, obraz nędzy ludzkości; liczyłem na to, że ktoś da mi w kość, a przy okazji pokaże kawał dobrej rysunkowej roboty. Niestety, zawiodłem się.

Czytaj dalej »