„Poncjusz Piłat”, NormalsiBędę hojny — pójdziesz precz;
Twoje pismo, a mój miecz.
Wyrwij z niego słowa dwa,
Że królestwo Twoje trwa!
Utwór do pobrania ze strony zespołu.
Stali czytelnicy mojego bloga zapewne zauważyli, że przez Triduum Paschalne konsekwentnie cytowałem fragmenty jednej z piosenek zespołu „Normalsi”. Nie czyniłem tego ze względu na jakieś szczególne bogactwo prawd wiary zawartych w tym utworze, ale dlatego, że skłoniła mnie on do spojrzenia na mękę Chrystusa z innej perspektywy: z perspektywy człowieka, dla którego zmartwychwstanie było czymś całkowicie abstrakcyjnym. I nie mam tu na myśli tylko Poncjusza Piłata. Dla wszystkich uczniów Jezusa jego męka i śmierć musiała być wielkim ciosem i tajemnicą — dlaczego Mesjasz ginie z ręki zaborcy śmiercią zbrodniarza? Dlaczego Ten, który miał wyzwolić dał się pojmać? Doprawdy, musiało to być całkiem nie do pojęcia, skoro jeszcze w Ogrójcu Piotr gotów był wyciągnąć miecz z pochwy, a parę godzin później nie był już nawet w stanie przyznać się do swego Mistrza.
Poza Janem opuścili go uczniowie i w tej ostatniej drodze był praktycznie sam, ale spotkał na niej ludzi, o których pamiętamy do dziś. Ludzie ci reagowali na Niego w różny sposób. Piłat próbował w jakiś sposób Go zrozumieć, tak mi się przynajmniej wydaje. Może z przekory, może na złość Żydom, którym starał się postawić, nierzadko (tak też było i w tym przypadku) z mizernym skutkiem, a może zwyczajnie z ciekawości, wdał się w rozmowę ze oskarżonym, podczas której zapytał Go: Cóż to jest prawda?
(J 18,38). W Ewangelii nie znajdujemy odpowiedzi Jezusa. Może Piłat jej nie oczekiwał, bo zadał pytanie retoryczne, ale może odpowiedź i tak by nas nie usatysfakcjonowała.
W każdym razie, to pytanie do dziś zadaje sobie wielu z nas: gdy dociekamy, kim był Chrystus, czy prawdziwie zmartwychwstał, gdy pragniemy znaków i gdy zastanawiamy się, czy uwierzylibyśmy w znaki, gdybyśmy je widzieli dwa tysiące lat temu, gdy umywamy ręce, bo nie starcza nam odwagi stanąć w obronie dobra, gdy widzimy cierpienie i ktoś mówi, że to wszystko ma sens, a przecież widzimy, że nie ma…
Wiara nie jest teorią wszechrzeczy: nie niesie jednej, ostatecznej odpowiedzi, która by każdego zadowoliła. Św. Paweł przypomina jednak:
1 Kor 15,17–19A jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, daremna jest wasza wiara i aż dotąd pozostajecie w waszych grzechach. Tak więc i ci, co pomarli w Chrystusie, poszli na zatracenie. Jeżeli tylko w tym życiu w Chrystusie nadzieję pokładamy, jesteśmy bardziej od wszystkich ludzi godni politowania.
Chrystus zmartwychwstał. Prawdziwie zmartwychwstał. Niech ta prawda towarzyszy nam, w drodze do Niego. To moje życzenia z okazji Święta Zmartwychwstania.
Wysyłając komentarz, wyrażasz zgodę na jego publikację na zasadach licencji CC BY-SA 3.0 PL. Autor zastrzega sobie prawo do moderacji komentarzy, szczególnie w przypadku wypowiedzi wulgarnych i niezwiązanych z tematem dyskusji.
2007–2010 Mariusz Chilmon, Augustów — Gdańsk
Teksty, zdjęcia i inne zasoby mojego autorstwa na tej stronie są objęte licencją Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska, o ile nie zaznaczono inaczej.
Szablon powstał przy użyciu Wolnego Oprogramowania.
Wykorzystano zestaw ikon bwpx.icns autorstwa Paula Armstronga.
Całość napędza JoggerPL.
O mnie
Fotografie
Techblog
Strona domowa
Kanał Atom
Zaloguj się