vmario na jabber.gda.pl

Анна Каренина

Niedawno skończyłem czytać „Annę Kareninę” Lwa Tołstoja. Do klasyki literatury nie sięgałem już dawno, ale tym razem chodziło nie tylko o zapoznanie się z dobrą książką, ale także o podszkolenie języka, bo wybrałem wydanie w oryginale, tj. w języku rosyjskim. Niestety, czasu na czytanie nie miałem zbyt wiele, także z tekstem nie mogłem sobie popracować — gdy czegoś nie rozumiałem, po prostu to pomijałem. Na szczęście większe problemy sprawiły mi tylko nieliczne fragmenty traktujące o polityce czy ekonomii. „Anna Karenina” jest powieścią psychologiczną, z domieszką romansu, więc w większości traktuje o ludziach, ich charakterach i uczuciach, a to, jak się okazało, nie wymaga specjalistycznego słownictwa.

Jeżeli chodzi o samą treść, to bardzo przypadła mi do gustu. Może fabuła mnie nie porwała, ale nie nudziłem się poznając kolejnych bohaterów, bardzo plastycznie opisywanych przez Tołstoja. Na ogół trochę się gubię, gdy autor wprowadza wielu bohaterów i każe mi śledzić równolegle ich losy, ale tym razem miałem wrażenie, że każdego z nich poznałem osobiście, dzięki czemu łatwiej mi było poukładać sobie wszystko w głowie.

Krótko mówiąc, polecam tę pozycję. Polecam też spróbować przeczytać książkę w obcym języku. Daje to dodatkową frajdę.