vmario na jabber.gda.pl

Katyń

Wczoraj wreszcie obejrzałem „Katyń”. Dużo się w środowisku Joggera o tym filmie pisze. Jest trochę zachwytów, jest i dużo krytyki. Mnie się film podobał, ale żeby coś więcej powiedzieć, musiałbym go drugi raz obejrzeć. W kinie po kilkunastu minutach pojawiło się wrażenie, jakbym zapoznawał się z jakimś dokumentem historycznym. Uczucie to towarzyszyło mi już do końca i nie pozwalało myśleć o grze aktorów czy muzyce (no dobrze, trzęsący się obraz mnie też irytował). Odebrałem więc „Katyń” trochę jak film dokumentalny, trochę jak lekcję historii o dwóch zbrodniach — tej w lesie katyńskim i tej, którą było zatajanie prawdy.

Cieszę się, że miałem możliwość go obejrzeć. Dał mi do myślenia. Zwłaszcza, gdy wyszedłem z kina w świat, który tego dnia wydawał się taki spokojny i normalny.