vmario na jabber.gda.pl

Nie, nie chcę negować bólu rodzin, które straciły bliskich, ani cierpień tych, którzy w ciężkim stanie leżą w szpitalu. Nie będę pisał, że mam całą sprawę tam a tam, i że na złość prezydentowi pójdę się dziś schlać. A tak właśnie, niestety, wyraża się nierzadko sprzeciw wobec żałoby. Grunt to napsioczyć na prezydenta i jego brata, a przy okazji na katolików… Moim celem jest tylko zwrócenie uwagi na to, jak rozporządzenie o żałobie narodowej staje się elementem gry politycznej, narzędziem takim, jak wiec wyborczy, a przy okazji świetną pożywką dla mediów. A przecież miało ono służyć czemuś innemu — miało pozwalać uczcić śmierć najważniejszych dla ojczyzny ludzi czy wydarzeń tak strasznych, jak atak na WTC, gdy terroryzm objawił nowe, globalne oblicze.

Smutne, gdy robi się ze śmierci przedstawienie, smutne, gdy ludzie nie potrafią wyrazić swojego sprzeciwu bez k*** i ch***…